...

دوست داشتن یه نفرم خیلی سخته ها... وقتی بخوای بهش بگی، به مسولیت هایی که برات میاره فکر میکنی، اینکه اگه نتونی خوشحالش کنی، اگه نتونی خوشبختش کنی چی؟! ... یا اصن اگه بهت نه بگه چی؟! ... اگه نخوادت... وقتی هم که بهش نگی، یه صدا تو فکرت مدام بهت میگه چقد بی عرضه ای که نتونستی حرفتو بزنی، نتونستی نشونش بدی... نتونستی ثابتش کنی... اونوقت تو میمونی و یه عمر حسرت مچاله میشی بین حرفای گفته و نگفته... بعدش دیگه فقط ادای ادمای زنده رو در میاری :) آفرین، تظاهر کن :)